คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๔๒๐๒/๒๕๕๕
ป.พ.พ. ละเมิด ประกันภัย รับช่วงสิทธิ (มาตรา ๒๐๖, ๒๒๔, ๒๒๖, ๔๒๐)
โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์ยี่ห้อเบนซ์ ไว้จากนาง ธ. จำเลยที่ ๑ เป็นผู้รับเหมาก่อสร้างถนนกาญจนาภิเษกระหว่างแยกทศกัณฐ์ถึงแยกสะพานต่างระดับฉิมพลีจากจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นเจ้าของโครงการและเป็นผู้ว่าจ้างก่อสร้างถนนดังกล่าว
จำเลยที่ ๑ ไม่ติดตั้งอุปกรณ์ส่องสว่าง เครื่องหมาย หรือสัญญาณเพื่อให้ผู้ขับขี่รถในเวลากลางคืนมีโอกาสมองเห็นถนนที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ เป็นเหตุให้นางสาว อ. ขับรถชนแท่งเหล็กที่จำเลยที่ ๑ วางไว้ ทำให้รถยนต์ได้รับความเสียหาย
สำหรับจำเลยที่ ๒ มีหน้าที่ควบคุมดูแลจำเลยที่ ๑ ในการจัดให้มีสัญญาณเตือนภัยและควบคุมการก่อสร้าง แต่ละเลยไม่ควบคุมให้จำเลยที่ ๑ ดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมาย จึงเป็นความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ ๒ ด้วย
แม้สัญญาจ้างเหมาก่อสร้างกำหนดให้จำเลยที่ ๑ รับผิดชอบในการเกิดอุบัติเหตุต่าง ๆ ก็เป็นเรื่องภายในระหว่างจำเลยทั้งสอง จำเลยที่ ๒ ต้องร่วมกับจำเลยที่ ๑ รับผิดในผลละเมิดดังกล่าว
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๐๖ บัญญัติว่า หนี้อันเกิดแต่มูลละเมิด ลูกหนี้ได้ชื่อว่าผิดนัดมาแต่เวลาที่ทำละเมิด คดีนี้โจทก์จึงมีสิทธิคิดดอกเบี้ยในระหว่างผิดนัดร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่โจทก์ชำระเงินค่าซ่อมรถครั้งสุดท้าย
คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ.๓๕๙/๒๕๕๕
ป.พ.พ. ละเมิด ประกันภัย รับช่วงสิทธิ (มาตรา ๔๒๐, ๘๘๐)
พ.ร.บ. จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ (มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓))
คดีพิพาทเกี่ยวกับกระทำละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐอันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามกฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ อยู่ในอำนาจการพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง
ถนนบริเวณที่เกิดเหตุเป็นเขตทางหลวงแผ่นดิน มีฝาท่อระบายน้ำเปิดออกโดยไม่ทราบสาเหตุ แม้ขณะเกิดเหตุกรมทางหลวงชนบท (กรมโยธาธิการเดิม) จะยังไม่ได้ส่งมอบพื้นที่ในเขตทางหลวงคืนให้แก่ผู้ถูกฟ้องคดี ผู้ถูกฟ้องคดีก็ยังคงมีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายที่ต้องตรวจตรา ดูแลรักษาถนนดังกล่าวให้อยู่ในสภาพเรียบร้อยใช้งานได้อย่างปลอดภัย แต่ปรากฏว่าบริเวณดังกล่าวไม่มีไฟส่องสว่างและไม่มีสัญญาณหรือเครื่องหมายใด ๆ ที่แจ้งเตือนในระยะห่างพอสมควรซึ่งจะทำให้ผู้ขับรถทราบว่ามีฝาท่อระบายน้ำถูกเปิดออก
การที่นาง ก. ขับรถผ่านบริเวณดังกล่าว และล้อรถด้านซ้ายตกท่อระบายน้ำที่ถูกเปิดฝาออก ทำให้รถยนต์ได้รับความเสียหาย จึงรับฟังไม่ได้ว่าผู้ถูกฟ้องคดีได้ปฏิบัติหน้าที่ในการบำรุงรักษาทางหลวงและติดตั้งเครื่องหมายจราจรหรือเครื่องหมายสัญญาณเตือนความปลอดภัยในการขับขี่อย่างเพียงพอ ความเสียหายดังกล่าวเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดี
การกระทำดังกล่าวจึงเป็นการละเมิดต่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองรถ ผู้ถูกฟ้องคดีต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้ฟ้องคดีซึ่งเป็นผู้รับช่วงสิทธิเรียกร้องให้ผู้ถูกฟ้องคดีรับผิดและชดใช้ค่าสินไหมทดแทน
แม้ผู้ถูกฟ้องคดีจะได้ส่งมอบพื้นที่ทางหลวงไปให้กรมโยธาธิการ ซึ่งต่อมากรมโยธาธิการได้มอบพื้นที่และโอนงานให้กรมทางหลวงชนบทก็ตาม ก็เป็นเรื่องการดำเนินการภายในระหว่างหน่วยงานด้วยกัน ไม่อาจนำมาใช้ยันบุคคลภายนอกได้ คงมีสิทธิไล่เบี้ยกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตามข้อตกลง กรณีความรับผิดที่เกิดขึ้นในคดีนี้ ไม่เป็นเหตุให้อำนาจหน้าที่ตามกฎหมายของผู้ถูกฟ้องคดีสิ้นสุดลงหรือหลุดพ้นไปแต่อย่างใด
ป.พ.พ. ละเมิด ประกันภัย รับช่วงสิทธิ (มาตรา ๒๐๖, ๒๒๔, ๒๒๖, ๔๒๐)
โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์ยี่ห้อเบนซ์ ไว้จากนาง ธ. จำเลยที่ ๑ เป็นผู้รับเหมาก่อสร้างถนนกาญจนาภิเษกระหว่างแยกทศกัณฐ์ถึงแยกสะพานต่างระดับฉิมพลีจากจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นเจ้าของโครงการและเป็นผู้ว่าจ้างก่อสร้างถนนดังกล่าว
จำเลยที่ ๑ ไม่ติดตั้งอุปกรณ์ส่องสว่าง เครื่องหมาย หรือสัญญาณเพื่อให้ผู้ขับขี่รถในเวลากลางคืนมีโอกาสมองเห็นถนนที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ เป็นเหตุให้นางสาว อ. ขับรถชนแท่งเหล็กที่จำเลยที่ ๑ วางไว้ ทำให้รถยนต์ได้รับความเสียหาย
สำหรับจำเลยที่ ๒ มีหน้าที่ควบคุมดูแลจำเลยที่ ๑ ในการจัดให้มีสัญญาณเตือนภัยและควบคุมการก่อสร้าง แต่ละเลยไม่ควบคุมให้จำเลยที่ ๑ ดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมาย จึงเป็นความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ ๒ ด้วย
แม้สัญญาจ้างเหมาก่อสร้างกำหนดให้จำเลยที่ ๑ รับผิดชอบในการเกิดอุบัติเหตุต่าง ๆ ก็เป็นเรื่องภายในระหว่างจำเลยทั้งสอง จำเลยที่ ๒ ต้องร่วมกับจำเลยที่ ๑ รับผิดในผลละเมิดดังกล่าว
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๐๖ บัญญัติว่า หนี้อันเกิดแต่มูลละเมิด ลูกหนี้ได้ชื่อว่าผิดนัดมาแต่เวลาที่ทำละเมิด คดีนี้โจทก์จึงมีสิทธิคิดดอกเบี้ยในระหว่างผิดนัดร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่โจทก์ชำระเงินค่าซ่อมรถครั้งสุดท้าย
คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ.๓๕๙/๒๕๕๕
ป.พ.พ. ละเมิด ประกันภัย รับช่วงสิทธิ (มาตรา ๔๒๐, ๘๘๐)
พ.ร.บ. จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ (มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓))
คดีพิพาทเกี่ยวกับกระทำละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐอันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามกฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ อยู่ในอำนาจการพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง
ถนนบริเวณที่เกิดเหตุเป็นเขตทางหลวงแผ่นดิน มีฝาท่อระบายน้ำเปิดออกโดยไม่ทราบสาเหตุ แม้ขณะเกิดเหตุกรมทางหลวงชนบท (กรมโยธาธิการเดิม) จะยังไม่ได้ส่งมอบพื้นที่ในเขตทางหลวงคืนให้แก่ผู้ถูกฟ้องคดี ผู้ถูกฟ้องคดีก็ยังคงมีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายที่ต้องตรวจตรา ดูแลรักษาถนนดังกล่าวให้อยู่ในสภาพเรียบร้อยใช้งานได้อย่างปลอดภัย แต่ปรากฏว่าบริเวณดังกล่าวไม่มีไฟส่องสว่างและไม่มีสัญญาณหรือเครื่องหมายใด ๆ ที่แจ้งเตือนในระยะห่างพอสมควรซึ่งจะทำให้ผู้ขับรถทราบว่ามีฝาท่อระบายน้ำถูกเปิดออก
การที่นาง ก. ขับรถผ่านบริเวณดังกล่าว และล้อรถด้านซ้ายตกท่อระบายน้ำที่ถูกเปิดฝาออก ทำให้รถยนต์ได้รับความเสียหาย จึงรับฟังไม่ได้ว่าผู้ถูกฟ้องคดีได้ปฏิบัติหน้าที่ในการบำรุงรักษาทางหลวงและติดตั้งเครื่องหมายจราจรหรือเครื่องหมายสัญญาณเตือนความปลอดภัยในการขับขี่อย่างเพียงพอ ความเสียหายดังกล่าวเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดี
การกระทำดังกล่าวจึงเป็นการละเมิดต่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองรถ ผู้ถูกฟ้องคดีต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้ฟ้องคดีซึ่งเป็นผู้รับช่วงสิทธิเรียกร้องให้ผู้ถูกฟ้องคดีรับผิดและชดใช้ค่าสินไหมทดแทน
แม้ผู้ถูกฟ้องคดีจะได้ส่งมอบพื้นที่ทางหลวงไปให้กรมโยธาธิการ ซึ่งต่อมากรมโยธาธิการได้มอบพื้นที่และโอนงานให้กรมทางหลวงชนบทก็ตาม ก็เป็นเรื่องการดำเนินการภายในระหว่างหน่วยงานด้วยกัน ไม่อาจนำมาใช้ยันบุคคลภายนอกได้ คงมีสิทธิไล่เบี้ยกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตามข้อตกลง กรณีความรับผิดที่เกิดขึ้นในคดีนี้ ไม่เป็นเหตุให้อำนาจหน้าที่ตามกฎหมายของผู้ถูกฟ้องคดีสิ้นสุดลงหรือหลุดพ้นไปแต่อย่างใด
